เช้าวันพุธ . . . วันเน้ ต้องตื่นเช้าเป็นพิเศษ

ไม่ใช่ว่าจะขยัน ขัน แข็ง แต่อย่างใด

แต่ต้องตื่นมาทำหน้าที่ อันพึงจะทำ

และเต็มใจที่จะทำ . . . อย่างมากมาย

วันเน้ 25 มิถุนายน 51

เป็นคล้ายวันเสียของแม่วัลย์

ทุกๆ ปี เราจะซื้อกับข้าว  ผลไม้ และขนมที่แม่วัลย์ชอบ

แล้วก็ไปไหว้ที่สุสาน

แต่ปีนี้ ทุกๆคนต่างก็ติดภารกิจส่วนตัว

เราเลยแยกวง ต่างคน ต่างไปทำบุญ

ใครสะดวกที่ไหนก็ทำที่นั่น

คุงป๋า ก็ไปทำบุญ ชักบังสุกุลที่วัด

ส่วนพี่ๆ ของพี่โอ๋ขราก็ไปทำบุญกันแล้วแต่สะดวก

สำหรับตั๋มขรา กะ พี่โอ๋ขรา เราไปหาคุณวัลย์ที่สุสาน

วันเน้เลยงานเข้า

ตั๋มขรา ขออาสาทำกับข้าวเอง

เบื่อกับข้าวซื้อ อ่า

ทำเองดีกว่า ชอบอะไรมากก็ใส่มาก ชอบน้อยก็ไส่น้อย

ก็เลยทำต้มยำกุ้ง ช่วงนี้ไม่รู้เป็นไรหาซื้อเห็ดนางฟ้ายากมากกกก

เคยเอาเห็ดโคนญี่ปุ่นใส่แทน . . . แต่ไม่ได้เรื่อง

ครั้งเน้ก็อีกเช่นกัน หาเห็ดไม่ได้สักที่ TOP ก็แล้ว Lotus ก็แล้ว

เลยตัดสินใจไม่ใส่มันซะเลย

กุ้งแม่น้ำตัวบิ๊ก ล้วนๆ 6 ตัว

อีกอย่างคือ ผัดกุยช่ายขาวกับกุ้ง

นี่ก็กระหน่ำกุ้งไป 4 ตัวเต็มกระทะเลย

ทำกับข้าวเสร็จก็ประมาณ 9 โมง

ไปปลุกพี่โอ๋ขราให้อาบน้ำ

เพราะเดี๊ยวต้องไปเตรียมข้าวของอีกหลายอย่าง

หลังจากเตรียมตัวกันเสร็จ

คุณนายโซฟี ก็ทำตื่นเต้นอีก

ไม่รู้เป็นไร สงสัยคงจะรู้สึกได้ว่า

ถ้าป๊า กับ มี๊  จัดเตรียมข้าวของแสดงว่าต้องไปเที่ยว

และคุณนายก็เดินนำหน้าหูลู่ไปที่รถ

เราไปแวะที่คาร์แคร์กันก่อน

เพื่อเอาอุปกรณ์และของบางอย่าง

และก็แวะไปซื้อห่าน

ซึ่งพอพี่โอ๋ขราเห็นกับข้าวก็สองจิตสองใจจะไม่ซื้อ

ตั๋มขราก็เลยบอกไปว่า

ซื้อไปเถอะ ไหนๆก็ตั้งใจแล้วก็ต้องทำ

หลังจากแวะซื้อห่านพะโล้เสร็จแล้ว

เราก็ออกเดินทางไปสุสานกัน

วันนี้ที่สุสานดูคึกคักกว่าทุกครั้ง

ไปถึงก็ไว้พระถัง แล้วก็ไหว้เทพ ที่ปกปักรักษาสุสาน

เพื่อขออนุญาต เข้าไปไหว้แม่วัลย์

พอไว้ตรงเทพเสร็จ

ก็ขนข้าวของเดินผ่าด่านสุสานร้อยแปดเข้าไปหาแม่วัลย์

ไปถึง . . .  ตั๋มขรากับพี่โอ๋ขรา

ก็จัดเตรียมของไว้

วันเน้คุณนายโซฟี ก็มาไหว้คุณวัลย์ด้วยน๊า

 . . .  ซนน่าดู . . .

ช่วงระหว่างที่รอ

ธูปจะหมดดอก

คนที่สุสานก็มาเก็บตังค์ ค่าดูแลต้นไม้

และก็มาแจ้งข่าว

ว่าทางสมาคม เค้าจะทำสุสานใหม่อะไรประมาณเน้

พอดีมัวแต่เล่นกะคุณนายโซฟี เลยมะได้ฟังอ่า

คร่าวๆ ว่า เค้าจะบูรณะสุสานใหม่

ซี่งบริเวณ ที่จะบูรณะ แปลงของบ้านคุณวัลย์ก็โดนด้วยด้วย

คราวเน้ . . . เรื่องใหญ่เลย

แล้วคนที่สุสานเค้าก็ชี้ให้ดูตรงไกลๆโน่นว่า

หรือจะย้ายบ้านใหม่ไปอยู่ตรงโน้น

ตรงโน้นของเค้าจะเป็นช่องสี่เหลี่ยมเล็กๆ

เหมือนที่เค้าเก็บกระดูกตามวัดอ่า

สนนราคาช่องสี่เหลี่ยมนั้น ก็ประมาณแสนกว่าบาท

แต่ดูท่าทางพี่โอ๋ขราจะไม่เอา

ได้ยินเค้าต่อรองว่าอยากจะได้ที่เดิมตรงเน้

เพราะอยู่ใต้ร่มเงาของต้นไม้ใหญ่ ( ต้นหูกวางเรนเดียอ่ะ )

และก็ใกล้กับบ่อน้ำด้วย

ได้ยินแว่วๆ ว่าประมาณ 5 แสน ง่ะ

จา เป็ง ลม

เตรียมปั๊มเงินกันอีกแย้ว . . . ปั๊มอย่างอื่นคงต้อง stop ไว้ก่อน. . เง้ออ

เลยต้องขอกลับมาปรึกษากับครอบครัวก่อน

เพราะเรื่องเน้ เป็นเรื่องใหญ่จริงๆ

เพราะต้องมีพีธีกรรมเข้ามาเกี่ยวข้องด้วย

พอไหว้เสร็จเราก็ช่วยกันเก็บข้าวของ

แล้วก็ลาคุณวัลย์  

เดี๊ยวเดือนสิงหามาหาใหม่

คงจะรู้เรื่องถึงความคืบหน้าบ้าง

วันเน้ไดอาจจะดูเครียดๆอยู่บ้าง

แต่ตั๋มขราอยากจะเก็บเรื่องราวต่างๆไว้

หลายๆ อารมณ์ เพราะทุกสิ่งอัน

ในโลกนี้ มักเปลี่ยนแปลงได้เสมอ

เรื่องบางเรื่อง ภาพบางภาพ

เคย เลอะเลือนไปจากสมอง

เรื่องบางเรื่อง คนบางคน ไม่อาจย้อนกลับ

แต่ . . . ที่นี่เป็นเหมือน conductor ให้เราย้อนเวลากลับได้เสมอ

ในความรู้สึก